دیگه خیلی دموده شده نوشتن توی وبلاگ!!!!!

وقتی یه چیزی خیلی به اصطلاح از دور خارج میشه ... دیگه کسی نمی یاد توش مطلب بنویسه اما من شدیدا علاقمند به چیزای قدیمی هستم. معتقدم هرچیزی وقتی برای بار اول اختراع میشه یا به وجود میاد، اولا دست همه نیست و به همین دلیل آدمایی که میان سراغش آدمای خاصی هستن، ثانیا بعدها که اون چیز به وفور دست همه میاد، اون آدم های قدیمی، مثل یک خاطره یا دوست واقعی ... وقتی که تنها بودن و کسی رو نداشتن بهش نگاه می کنن. اینجا جایی بود که ما آموزش می دادیم چه طور نوشتن توش رو ... هر چند الان شبکه های اجتماعی زیادی بوجود اومدن و هر کسی به راحتی می تونه با یه گوشی موبایل چند صد هزار تومانی مطلب بنویسه، عکس بذاره و خیلی کارایی که عمرا توی زمان بلاگ نویسی فکرش رو هم نمی تونستیم بکنیم. اما باز هم معتقدم اینجا شده یه جای مخفی و دوست داشتنی ... یه پستو برای قایم شدن. یه اتاق خلوت برای نشستن و خستگی در کردن ... یه جایی که همه ی مزاحمات ازش کوچ کردن و رفتن

+ نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 20:46&nbsp توسط MeMo |